Święci ratowali wieżę do 2007 Poczwórny skarb ze szprotawskiego ratusza
	Sensacyjne znalezisko trafiło do Muzeum Ziemi Szprotawskiej od anonimowego darczyńcy. Muzealnicy mówią wprost o skarbie… cennych dokumentów, który był aż czterokrotnie uzupełniany. „Tak więc w kopule dużej wieży ratusza w drewnianym pudełeczku, które zostało ponownie zamknięte w ołowianej osłonie i razem złożone…” - Tak zaczyna się tajemniczy odręcznie spisany dokument z lipca 1789 roku, który z języka niemieckiego przekłada i interpretuje szprotawski regionalista Maciej Boryna. Najstarsze są papierowe obrazki z wizerunkami św. Laurencjusza i Jana Apostoła, które włożono do kopuły w 1721 roku, kiedy to po pożarze wschodnia wieża ratusza została odbudowana. Zadaniem obrazków była zapewne ochrona wieży od nieszczęśliwych uderzeń piorunów. W sumie możemy mówić o ponad 20 egzemplarzach przeróżnych dokumentów, które na okazję remontów zwyczajowo wkładano do kopuły w latach 1721, 1789, 1826 i 1894. Wartość niektórych z nich jest bezcenna – mówi Boryna, a szczególnie trzy krótkie kroniki miejskie opatrzone oryginalnymi podpisami burmistrzów, radnych, urzędników, dowódców garnizonu etc., a w jednym przypadku także oficjalną pieczęcią miasta na gwieździstej papierowej podkładce. Ponadto wykazy starszych cechowych, duchownych, celników i innych powszechnie szanowanych obywateli. Wyczytamy w nich między innymi tak znane nazwiska jak Goeppert, aptekarz i ojciec słynnego w świecie paleobotanika oraz wrocławskiego naukowca, czy Laube – murarz i ojciec jednego z najbardziej znanych poetów niemieckich oraz dyrektora teatru dworskiego we Wiedniu. Także zasłużony dla miasta ekonomista baron von der Goes, dowódca garnizonu von Steinmann i wiele wiele innych. Skarb wzbogacają egzemplarze wszystkich rodzajów gazet wydawanych w mieście, niezwykle czytelne sprawozdania budżetowe, arkusze z tłoczonymi pieczęciami miejskimi i firmowy papier szlachcica z przyszprotawskiej Iławy, herbu dwie podkowy. Najstarsze fragmenty szprotawskiego ratusza pochodzą z późnego średniowiecza, dokument z 1260 wymienia Szprotawę już jako istniejące jakiś czas miasto. W Polsce i tak zalicza się on do grupy wyjątkowych nielicznych ratuszów 2-wieżowych. Z czego wieża, z której pochodzą dokumenty, jest krzywa. Z odbudową wież w XVIII wieku wiąże się historia katastrofy budowlanej. Otóż wieża naprzeciwległa zawaliła na drugi dzień po oddaniu do użytku. A ta krzywa jeszcze stoi, choć nie wiadomo jak długo. Podczas huraganu „Cyryl” w 2007 roku wieża przejściowo straciła część iglicy. W każdym przedwojennym katalogu zabytków Dolnego Śląska znajdziemy przepiękną salę posiedzeń z ratusza w Szprotawie. Wrażenie robi także sala rycerska, ukazująca najstarszą architekturę wewnętrzną budowli. W 1944 roku gościł tu dr Grundmann, odpowiedzialny między innymi za ukrywanie dzieł sztuki, zbiorów archiwalnych, cennych kolekcji i innych zabytków ruchomych. A szprotawskich podziemi jeszcze nikt po wojnie nie zbadał. To wielkie szczęście dla muzeum, bo jak można mówić inaczej o sytuacji, w której nasza placówka na raz wzbogaca się o tak dużą ilość oryginalnych i dobrze zachowanych szprotawskich archiwaliów – cieszy się opiekun muzeum i zabytków Krzysztofa Danielkowska. W kronikach, gazetach i raportach zawarte są ciekawe informacje dla historyków. Dla przykładu nigdy dotąd nie potrafiono sprecyzować daty odbudowy wschodniej wieży ratusza, a dzięki odkrytym dokumentom już ją znamy. W przyszłości chcielibyśmy wydać szczegółowe opracowanie o znalezisku, jak również spróbujemy poznać szczegóły znalezienia tego cennego zbioru. Skarb z ratuszowej wieży jest obecnie prezentowany w sali wystaw czasowych wraz z ekspozycją poświęconą programowi badawczemu dotyczącemu Wałów Śląskich – najdłuższego ziemnego zabytku archeologicznego w Polsce, na który możemy się natknąć zupełnie niedaleko, o czym informuje nas stylowy szyld przed muzeum. Muzeum czynne jest we wtorki i czwartki w godz. 14.00-16.00 oraz w soboty 13.00-14.00. A zlokalizowane jest w zabytkowym budynku Bramy Żagańskiej przy ul. Świerczewskiego 20. W muzeum zobaczymy ponadto jedyny swojego rodzaju w Polsce tasak bojowy z XVI wieku, kule bombardujące z oblężenia Szprotawy przez wojska węgierskie w XV wieku, przepięknie zdobiony kufer posagowy z ponad 200-letnią metryką, starożytne popielnice, a także ciężkie karabiny maszynowe wymontowane z poniemieckich samolotów na tutejszym lotnisku. Obrazki z wizerunkami świętych Jana Apostoła i Laurencjusza chroniły wieżę szprotawskiego ratusza od 1721 do 2007 roku. © Biuro Muzeum Ziemi Szprotawskiej & Towarzystwa Bory Dolnośląskie Tu jesteśmy: Opublikowano: niedziela, 31 sierpnia 2008

Bory Dolnośląskie zapraszają!